18/9/2008 - DÜŞLERİN ŞAFAĞINDAKİ MUTLULUĞUN RESMİDİR @SEVMEK....

DÜŞLERİN ŞAFAĞINDAKİ MUTLULUĞUN RESMİDİR @SEVMEK....

Hayat bizi o kadar acı imtihanlarla yokluyor ki, sabrımızın tükenme noktasına geldiği yerin şafağına takılıyor vazgeçemediğimiz,özlemini içimizde biriktirdiğimiz yakıcı,firari tutkular..Sevda sokağına düşüş öykümüz,insan olduğumuz duygunun başlangıcından bu yana bir tanımışlık kokar.Acıyı içimize sığdırdığımız anlar farklı olsada dile gelilş şekilleri, sabrımızın taştığını haykırışları o kadar aynı ve bir o kadar da sadıktır ki düşman olduğumuz taraflarımız dahi durgun sularımızın üstüne serili verir....

Sevgimizin karşılıksız kaldığı anlarda, bize kattığı o yakıcı acısı arabesk gelsede, gerçeklik dünyamızın doruk noktalarına ulaşır.Hayatta bir insanı sevmek mi? Sevginizi bütün samimiyetinizle üzerine giydirdiğiniz kahramanlardan vazgeçmek mi daha zor?...

Acısını tahayyül dahi edemediğiniz anların ihanetine uğratıyor gözbebekleriniz çaresizliğinizin tükendiği noktada.Yağmurun çatlamış toprakla buluştuğu zamanlardaki yumuşaklığını ve bıraktığı tatlı serin kokuyu bilirsiniz.Sevmekte yürek acımızla çaresizliğimizden taşan yağmur buluştuğunda yüceleşiyor.Gerçekliğin sizi şaşırtacak en uç noktalarına bu anlamda ulaştırıyor.

Sevmek....Ruhumuzun uzun korudorlarında mistik bir tual edasıyla düşlerimizin şafağındaki mutluluğun tek resmidir..Acılarda hayatımızı önemli kılar.UNUTMAYIN! En usta ressam dahi kusursuz bir resmin ana hatlarını KARA KALEMİ’yle atar...

18/9/2008 -

SENSİZ GECEMDE...

18/9/2008 - kimsesizliğim tuzağım benim...

kimsezliğim tuzağım benim,

5/6/2008 - menekşelerinin kokusu kaldı bende..

Acılar insanı olgunlaştırır derler ya,,,
Yaşımın bin katı yükseklerinde uçuyor ruhum artık.
Yoksun ya!!! Hasret gecelerine uyandırıyor gözbebeklerim.
Bütün mevsim yağmurlu gözlerle seyrediyorum yüreğimde biriktirdiklerimi….
Dolup taşıyor ruhuma acı veriyor her şeyde,,tek kelime çıkmıyor.
Boğazımda o aman vermeyen keder düğümü var ya,,,
Bütün acılardanda beter inan…
Kalabalık ortak değil yalnızlığıma biliyorum ama,,,
Her geçen bir çift göze seni bulmak umuduyla bakakalıyorum…
Sele veriyor ruhum düşüncelerimi..
Akşamları kaldırımlar geliyor benimle dolaştığım her yere..
İsyan denen duyguyu utanıyorda kabul etmiyor yüreğim bedenimde.
YILLAR geçecek belki…
Unutursun zamanla diyecekler…
Gülen gözlerle geleceklerde ya sonrası ‘ANNE’…
Terkedilmiş virane taş yığınlarına mı benzeteceğim kendimi…
Yağmur bile merak etmeyecek mi? Düşüncelerimi???...
Herkes yalanmış şimdi daha iyi anladım.
Toprağını okşamak dahi bütün yalnızlıklarımı batırıyor içimdeki denizde..
Cevap alamasamda sıcak toprağının kokusu yüreğimi okşuyor…
Yanına uzanıp derin bir uykuya dalmak ve bir daha hiç uyanmamak istiyorum ‘ANNE’…
Öksüz bir kuşun kanadındaki sızıyı taşıyorum ruhumun derinliklerinde..
Sensiz hiçbir şeyin tadı yok,nefes almanın bile..
Kızıyorsun biliyorum bana ama,,,
Ümitsizliğime yenik düşüyorum..
MENEKŞELERİNİN KOKUSU KALDI BENDE…

5/6/2008 - ÖZLEMEK Mİ? AYRILIKLA ARASINDA KALDIĞIM BÜYÜK ÇİLEM...

ÖZLEMEK Mİ? AYRILIKLA ARASINDA KALDIĞIM BÜYÜK ÇİLEM...

BİR HAZAN MEVSİMİNDE AYRILIKLARA UYANMAK
BULUTLARI SERDİ GÖZLERİME.
AĞLIYORUM, AĞLADIKÇA KOCAMAN BİR DENİZ BÜYÜYOR İÇİMDE.
SEBEBİ SEN Mİ? PARAMPARÇA OLMUŞ HAYALLERİM Mİ?
İNCİTTİĞİN YÜREĞİM Mİ BİLMİYORUM...
YANLIZLIĞI EŞ TUTUYORUM ŞİMDİ KENDİME.

ÖKSÜZ BİR KUŞUN KANADINDA ŞİMDİ YÜREĞİM.
KARANLIK BİLE YETMİYOR YANLIZLIĞIMA.
RUHUM HAYALLERİMDE KÜÇÜK BİR AYNA.
YARIM KALMIŞ BİR CÜMLEDE KAYBOLMAK ÜZEREYİM...